برف های کلیمانجارو

همینگوی، در این داستان، تجربه‌ی روان‌شناسی مردی در حال مردن را برای ما تصویر می‌کند. همان تجربه‌ای که خود، در زندگی آن را با واقعیت مرگ پیوند زد. همینگوی بر اساس همین انسان گرایی عاطفی تجربیات خودش را در قالب داستان به خواننده ارایه می‌دهد. برخی از منتقدان ادبی جنبه‌هایی از زندگی شخصی ارنست همینگوی را در این داستان منعکس می‌بینند.